Drogie Szefowe i Szefowie!
Jako szczepowi doskonale znacie to doświadczenie: pobudka przed świtem, gdy las jest jeszcze spowity mrokiem, a Wy rozpalacie pierwszy ogień, by służyć innym. To ten moment, w którym bierzecie na siebie trud poranka, stając się dla swoich jednostek źródłem światła i oparcia.
Wielkanoc to właśnie taki „moment świtu” w historii zbawienia. To czas, w którym mrok grzechu ustaje, a my zyskujemy pewność, że nasza służba – oparta na pokornym dawaniu przykładu – ma jeden jasny kierunek: prowadzić nas i naszych podopiecznych do Zmartwychwstałego.
Niech paschalne zwycięstwo Chrystusa rozpali w Waszych sercach ogień miłości (Caritas), który pozwoli Wam z odwagą i nadprzyrodzoną nadzieją prowadzić Wasze jednostki na spotkanie z Żyjącym Bogiem.
W te święta Zmartwychwstawania Pańskiego życzymy Wam:
- Wytrwałości w służbie – aby ogień Waszego powołania nigdy nie wygasł, lecz płonął blaskiem chrześcijańskiej gorliwości.
- Wytrwałości na szlaku – zwłaszcza wtedy, gdy plecak odpowiedzialności za szczep ciąży bardziej niż zwykle.
- Radości ze Zwycięstwa – byście w każdym geście braterstwa i w każdej zbiórce potrafili dostrzec odblask Poranka Wielkanocnego.
Chrystus Zmartwychwstał i jako nasz Najwyższy Przewodnik idzie przed nami! Nie bójcie się prowadzić swoich szczepów odważnie!
Błogosławionego świętowania w Waszych rodzinach. Do zobaczenia na skautowej ścieżce!
Alleluja!
Ekipa kursu szczepowego
